کاتین Katyn
کارگردان : آندره وایدا
تولید شده در سال 2007
کاندید اسکار خارجی دوره هشتادم اسکار
موضوع فیلم در سال 1939 میگذره و روزهایی رو نشون میده که ارتش سرخ پس از اتحاد با آلمان نازی از سمت شرق وارد لهستان و ارتش لهستان تسلیم میشه، فیلم بجای تاکید بر رفتار متجاوزان نازی به بزرگنمایی رفتارمتجاوزان ارتش سرخ میپردازه چیزی که بعد از پایان جنگ بخاطر اینکه روسها جزو طرفهای پیروز بودن اصلا مورد توجه قرار نگرفت و با سکوت معنی دار دنیا در این مورد همراه بود و تنها میهن پرستان لهستانی به این موضوع اشاره میکردن و چون کشور خودشون تحت حاکمیت کمونیستها بود تا سالها عملا نتونستن کاری در این مورد بکنن. آندره واید کارگردان شهیر لهستانی این موضوع رو دستمایه فیلم جدید خودش کرده و انصافا خوب هم از پسش برآمده فیلم ضرب اهنگ سریعی داره و بدون هیچ حاشیه ای فقط حوادث رو نشون میده ، فضای حاکم بر فقط بسیار سیاهه و بخوبی شما رو در فضای ناامیدی و رعب آن زمان قرار میده.
فیلم نشون میده که هیچکدام از طرفین برای ملت لهستان بعنوان یک ملت شکست خورده ارزشی قایل نیستن و هر کدام درصدد نابودی اونها به طور کامل هستن منتها فیلم تاکید بر تفاوت روشها داره اینکه آلمانها بمرور زمان میخوان ملت لهستان رو نابود کنن و کسانی رو که مزاحم محسوب میشن به اردوگاهها میفرستن و این یعنی مرگ تدریجی ، در حالیکه روسها بروش استالین میخوان فورا صورت مسئله رو پاک کنن بنابر تمام مخالفین رو حذف فیزیکی میکنن اونم با قصاوت غیر قابل تصور!
فیلم روایتی بدون حاشیه از انتقال 22500 نفر از اسرایی لهستان (ظاهرا پدر وایدا هم جزو اونها بوده ) به منطقه بنام کاتینگراد در غرب روسیه ، نزدیک مرز کنونی اوکرایین و قاتل عام بلافاصله اونها توسط پلس نظامی ارتش سرخ NKWD ارایه میده.فیلم حتی سعی در جلب احساس ترحم تماشاچی نداره و فقط بصورت رعب آوری گزارش حادثه اونم بصورت کاملا خشن وتکان دهندی در مقابل چشمان بیننده قرار میده.
در سال 1943 آلمانها گور های دسته جمعی اسرایی لهستانی رو کشف کردن و ثابت کردن اسرا همه در آوریل سال 1940 ، با شلیک مستقیم به جمجمعه اونم از پشت سر کشته شدن ولی استالین در جواب گفت که آلمانهاخودشون اینکار کردن و این اخبار تبلیغاتیه برای سرپوش گذاشتن بر قتل عام یهودیان! طبیعتا در فضای اون روز همه دنیا بجز خود مردم لهستان این حرف رو باور کردن ، متفقین انروز شوروی یعنی امریکا و انگلستان به خاطر اتحادشون با استالین علاقه به این موضوع نداشتن!
بعد از جنگ هم روسها واقعه رو در چشم جهانیان طور دیگه نشون دادن و حتی اجازه سوگواری به ملت لهستان ندادن و تنها در ۱۹۹۰ میخائیل گورباچف مسئولیت واقعه رو قبول کرد! فیلم فضای بعد جنگ روهم مورد توجه قرار میده و نشون میده که ملت لهستان احساس پیروزی ندارن و فقط فکر میکنن که متجاوز عوض شده و فضای ناامیدی بر کل جامعه لهستان حاکمه.
وایدا در مورد این فیلمش میگه: این یک مرثیه است، فیلمی برای سوگواری … نه یک فیلم سیاسی. فیلم بیش از حد تراژیک است که از نقطه نظر سیاسی بتوان آن را دستکاری کرد. سروان یاکوب پدر وایدا از قربانیان مهاجمان روسی بود که با شلیک گلوله پلیس مخفی استالین کشته شد، وایدا میگوید: مادرم تا ۱۹۵۰ که از دنیا رفت نخواست باور کند پدرم مرده است.
از فیلمهای دیگر وایدا میشه به سه گانه مرد مرمرین ، مرد آهنین و دانتون اشاره کرد که در ایران نمایش داده شده وایدا درسال ۲۰۰۰ برای خدمات خود به دنیای سینما یک اسکار افتخاری دریافت کرد.همچنین او سه بار بخاطر فیلمهای سرزمین موعود ، خدمتکار ویلکو و مرد آهنین کاندید اسکار خارجی شده است.
شاد باشید.
در همین مورد
ارسال شده در فیلم شناخت
